Proje Merkezi

7. Uluslararası Çocuk ve Genclik Sanat Bienali'ne ekibimizin "Umuda Yolculuk" eseri ile katıldık. Proje kabulünden sonra okulumuzun atölye ortamında çalışan ekibimiz  doğaya saygı ve geleceğe umut teması çerçevesinde çalışma teknikleri ortaya koydu. 22 Nisan'da Beşiktaş Belediye Başkanı Rıza Akpolat'ın katılımıyla gerçekleşen açılış törenine katıldık. Sergi 24 Mayıs tarihine kadar açık olacak. Ekibimizin her üyesi için farklı bir kazanım oldu bu bienal.  Benim için @praguequadrennial 2007' de Prag'da Sahne Sanatları Festivali'nde tanıştığım geri dönüşüm kavramının geldiği noktayı sembolize ediyor. Farklı ülkeler, farklı malzemeler ve farklı yaş gruplarında 100'ü aşkın çocukla yürüttüğüm #tasarimgezginleri projesinin son evresi. Mezun olduğum meslek lisesine tüm sadakat ve saygımla, yeni nesil meslek lisesi öğrencileri ile gerçekleşen proje. Koşullara, zorluklara, aksaklıklara karşın; umutla projeye, inançla üretmeye devam ederek...

 Dene, yanıl, öğren, devam et... Doğaya bak, doğadaki devinim ve üretkenlik daima besler seni. Ben size inandım ve yine yanılmadım. Hafta 22, hasılat sağlam :) Türkan ARPACI

20 hafta önce katıldım aralarına. "Her biri ayrı bir cevher" dedim ilk izlenimde. Hala kanaatim değişmedi.  Bienal bahane, proje üretmek şahane. Muhteşem 7'li üretirken kendilerini keşfedecek, hata yapacak ve öğrenecek. Öğrendikleriyle, dönüştürdükleriyle yeni bir formatta var olacaklar.  Ne sonuç çıkacak bilmek imkânsız, işin lezzeti de orada zaten.  Lakin sonuç neye evrilse de biz başladığımız noktada olmayacağız. Proje yapmanın lezzetini alan, o zehri bi kez hisseden bir daha aynı kişi olmaz çünkü. Tasarım Gezginleri işbaşında! Ben? Ben zenginleşmeye devam edeceğim. Herkese ve herşeye rağmen... derinden derinden.

 Kaç günlük dünyanın bilmem kaçıncı gününde... Tehlikeli ayrıcalıkların tepe tepe istiflendiği masal diyarında, Yine buluştuk kıymetli ıhlamurun gövdesiyle. Gökyüzü ağlarken "Kalbimin kanatları paramparça" diye... Cips olmuş dökülmüş tezgaha ıhlamur... Niyetin neydi? Nerede kalmıştık? Geçtiğin tezgâhların hürmetine, dene. Yeni kayıt ekle bireysel tarihine, Hala kan pompalar kalbin hayat damarlarına! Tüm sızılar nafile. Sen burada kanatlarının derdine düşmüşken birileri hayata tutunma derdinde. Aynadan bakıp ulaşabilir misin talihine? Ustanın eserine bakıp dönebilir misin heba ettiğin tarihine? Bulutların arasından sızan hangi cümle... Merhem olabilir 4 numaranın kaderine? Merhamet hala gönlün zekâsı mı? Öte diyar dışında bu acının sonu var mı? Tanıdık tüm dokuların, kokuların, formların üzerine... Ulaşacak başka makam var mı? Yettiler, arttılar, tamamlandılar. Renklere bakıp kontrol ediyorum;  "hala hayatta mıyım" diye! İnadına doğmadı mı güneş, Bedeni kırılmış, ruh...

Proje mi? Gerçekler mi?  "En keskin gerçeklerin tam göbeğinde proje" desek... Hayal gerçek dünyamın 157. Şehrine doğru... Beni festivallere taşıyan valizimle yine gönüllüyüm, yine yoldayım.  Tahminimin ötesinde yemyeşil, suyla zenginleşmiş efsanevi topraklar. Adıyaman meğer sen neymişsin! Depremle ruhumuzu sarsan doğa, muhteşem zenginliğini vermiş bu memleketin. ...vee buluşma anı! Tanışma çemberinde isimlerimizi, sevdiğimiz rengi paylaştık.  Balon gibi uçarcasına zıpladık...  sonrasında kendi balonlarımızı tasarladık. Herbirimiz renklerimizle çadıra yeni bir hayat verdik. Sabahında, kişiye özel tırnaklı ekmek alıp çadırkentteki ilk kahvaltıyı şenlendirmek. Çöl ikliminde; gündüzü yanan, gecesi donan şehirde ısıtıcı üzerinde Türk kahvesi pişirmek :) Hazine sandığımla çadırda heyecanla akşam olmasını beklemek.. Büyük hayvanlardan, renklerden konuşmak, kendi masalımızı yaratmak...  dünyanın en büyük tırtılını beraberce yapmak... Ders aralarında Adıyaman sıcağında n...